7 uur.

Naar goede gewoonte staat Emma aan mijn bed. Ik stuur haar terug met de woorden: "nog een half uurtje schattie..." Het is 7 uur. Bij de start van mijn "thuis-zijn", had ik me voorgenomen om te sporten. Een maand na die gedachte, trek ik mijn loopschoenen aan. Terwijl iedereen nog even soest, pep ik mezelf op. De straat is hard, maar een koele ochtendbries draagt me naar het park. Genietend van de ochtenstond glimlach ik naar een stoet ganzen die het water inglijden. Heb ik ze gewekt? Bij het krieken van de dag is het genieten. Niemand om je heen. Zalige temperatuur. Mijn hoofd (bijna) leeg. Na 20 minuten zet ik de retour in. Ik groet de wandelaar en zijn hond. Fietsers steken me voorbij en de trein kondigt het begin van de dag aan. Deze dag is goed begonnen. Ik ben fier op mezelf. (en nu volhouden...)

Peter- en Meterdag.

We waren er helemaal op ingesteld. Voldoende verfrissing in de vorm van komkommerstaafjes en een uitgerolde 'waterslide'. Alexander en Jack's eerste Peter- en Meterdag kon niet meer stuk. Samen met Emma en Stella hebben we een hele dag van de zwoele temperatuur genoten. Springen en ravotten, schommelen en sjotten, fietsen en 'sliden'. Alle vermoeiende activiteiten zijn de revue gepasseerd. De gulle glimlach op het gezicht van de kapoenen was onze grootste beloning. "Een beetje tijd, dat doet vaak meer plezier dan dure cadeaus." Wijze woorden op deze zonnige zaterdag.

Belevingsatelier 20 juli.

Op 20 juli organiseer ik een belevingsatelier, in Hove. Wie graag, samen met dochter, zoon, metekind, kleinkind ... deelneemt mag mailen naar depretmeloen@gmail.com - 12 plaatsen beschikbaar.

Frambozenconfituur.

Het potje is al bijna leeg. Niet gedacht dat confituur maken zo "easy" kon zijn! Maar met wat hulp van Tiense Suiker smeer ik al heel de week frambozenconfituur op mijn toast. Ik vind het rode goedje zo lekker dat ik er ook een paar cupcakes mee versierde. Door een gaatje te maken in het midden van de cake, en er de frambozenconfituur in te laten glijden, tover ik een origineel zomers dessertje! Heerlijk met een bolletje vanille-ijs of een lepel volle platte kaas! Bedankt Tiense Suiker. Quick & Fruity is een ontdekking waar ik nog van ga smullen.

Atelier 13 juni.

Met dank aan Ake voor de prachtige foto's!

Belevingsatelier.

In juli organiseer ik een belevingsatelier voor moeder & dochter/zoon - cupcakes versieren. Wie wil inschrijven kan mailen naar depretmeloen@gmail.com

Via Zappy Baby.

Met dank aan Zappy Baby.

Tijdens de komende weken zet Zappybaby geregeld een Sterke Moeder in de kijker. Mama's die eigenzinnige keuzes maken, mama's die zeer bewust in 't leven/moederschap staan, mama's die niet altijd de makkelijkste weg kiezen maar wel met volle teugen genieten én ervoor gaan,... Echte Zappybaby mama's zodus :) Het verhaal van de eerste sterke mama lees je hier!

http://www.zappybaby.be/nl/mama/47028/sterkemamavalerie.html

Meiden onder elkaar.

Vorig weekend kwamen Natalie's vriendinnen vrij-gezelle-ige cupcakes versieren!

American Swirl, glitter en babyvoetjes in suiker.

Ze maakten prachtige kunstwerkjes!

Quick & Fruity.

Ik hou het meest van abrikozen confituur. Op toast of als taartenvulling. Het combineert heerlijk met chocolade, slagroom,... Naar mijn mening kan je van alles confituur maken. De vele soorten zoete brij die mijn moeder en grootmoeder al gemaakt hebben, zijn daar voor mij het beste bewijs van. Naast de authentieke smaak van aardbeien, probeerden zij variaties met rabarber, vijg en peer, meloen, lavendel... Hoewel ik graag bak en kook, heb ik me nog nooit aan confituur gewaagd. Het idee dat het teveel roerwerk is houdt me tegen. Een week geleden werd er bij mij een zakje afgeleverd. Met de groeten van Tiense Suiker. Een goodie-bag met 3 glazen bokalen en 3 zakjes "Quick & Fruity". Met dit zakje zou ik in een handomdraai zelf confituur kunnen maken. Dat is een uitdaging on vingers van af te likken. Straks haal ik dus verse aarbeien om mijn allereerste potje te brouwen. To be continued...

Met een zucht.

Schrijven, antwoorden, terugmailen, accepteren, luisteren, nadenken, voorstellen, anticiperen, overwegen, weerleggen... Ja, ik noem mezelf een goeie onderhandelaar. Empatisch en beredeneerd. Maar als mensen terugkomen op hun woorden, onder het mom van een "misverstand" draait mijn maag binnenstebuiten. Daar sta ik dan. Weg inlevingsvermogen. Weg begrip. Tanden bloot. En bijten. Athans toch efkes op mijn eigen tanden... en dan rustig worden, ademen en opnieuw schrijven... met een klein hartje... met al mijn verlangen op een breekbaar schoteltje... hopend op een positief antwoord. Trap het alsjeblief niet kapot.

Honger op zondag.

Pauze.

Nothing like that mornin' coffee!

De afgelopen week was druk. Druk voorbereiden, druk afscheid nemen, druk workshops geven, druk in mijn hoofd... En omdat ik het zo gepland heb, doe ik vandaag niks. 't Is te zeggen... wat schrijven, wat surfen... en genieten van mijn thermos verse koffie, muziek op de achtergrond en Emma en Stella die flink "schooltje" spelen. Want omdat ik het zo wil plannen, zal ik er morgen invliegen. Beginnen met een lange to do-lijst op te stellen om die dag na dag af te punten: de garage opruimen, uitnodigingen afwerken, stof knippen, gaan tennissen, de meisjes op de middag van school halen, zwemmen, lunchen met vrienden, de bus te koop zetten, het gras afrijden, huwelijksreis boeken, kinderboek schrijven... druk druk ;-)

Choco.

Ik sta er met mijn 2 voeten in: de laatse werkdag. Het voelt goed. Rustig en spannend tegelijk. Aan de ene kant afscheid van het vertrouwde, aan de andere verwelkoming van mijn grootste uitdaging. Meer dan 5 jaar Lier. Wisselende jobomschrijving, collega's die komen en gaan. Mezelf ontdekt, vriendschappen gesloten. Het was een fantastische ervaring en het zal altijd een onvergetelijke beleving blijven. In mijn hart. Bedankt CHOCO.