Wie was er eerst?

Emma: "Maar mama, ik begrijp iets niet."

Ik: "Wat begrijp je niet, Emma?"

Emma: "Van waar komen ouders?"

Ik: "Ouders?"

Emma: "Ja... van waar komt mamie?"

Ik: "Uit de buik van bobonne."

Emma: "En bobonne dan?"

Ik: "Uit de buik van haar mama..."

Emma: "Ja, maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel, wie was er eerst?"

Ik: "Hoe bedoel je 'eerst'?"

Emma: "Wel, wie was er het eerst?"

Ik: "Jezus en Maria misschien? Misschien iemand anders. Misschien iets anders..."

Emma: "Ah...ja."

Ik: "Maar ik zal er eens een verhaal over zoeken om het te kunnen uitleggen, zodat jij het wel begrijpt."

Emma: "OK, mama."

Op die vraag was ik nog niet voorbereid.

Kleine kinderen, kleine problemen.

Grote kinderen, grote problemen.

Kleine kinderen, kleine vragen.

Grote kinderen, grote vragen...

Dat vinden wij het leukst.

Tussen de boterhammen met choco of wachtende op de hete soep... gaan de meisjes en ik uit de bol. Even stoom aflaten. Alle remmen los. Voor 1 keer in de zetel STAAN. Voor 1 keer de muziek LOEI hard... alors on danse!

Stella is 4.

Een chocoladetaart en een ardbeientaart. Een mega waterglijbaan. Een fiets met dikke bandjes. Een glijbaan. Een puzzel met 48 stukken. Een cool rokje en nog coolere t-shirts. Een sprekende pop. Een vlag voor op de fiets en een nieuwe paraplu. Een zomers zoekboek... Proficiat Stella!

Regenboog & koffiekoek.

Ik voel me dik vandaag. Maar bijt in een smakelijke koffiekoek.

"Kijk Emma, een regenboog onder tafel!", roept Stella. Verbazend, telkens weer, het enthousiasme van een kind voor een paar gekleurde strepen.

Het is een manier om naar het leven te kijken: niet als een paar gekleurde strepen, maar als een kleurrijke ontdekking.

Ik voel me dik vandaag. Maar GENIET van een smakelijke koffiekoek. Dat is mijn manier om naar het leven te kijken.

Pannekoeken in de zon.

Atijd feest!

Over jezelf zijn.

We moeten allemaal af en toe onszelf kunnen zijn. Sommigen verliezen zich in sport, anderen bewijzen zich in werk. We kunnen verdrinken in een goed boek of op ons eentje genieten van de eerst zon... Geen blad voor de mond nemen, slechtgezind zijn als we opstaan... Jezelf zijn is belangrijk, maar vaak het moeilijkste wat er is. 

Vandaag werd ik op 3 manieren geconfronteerd met "jezelf" zijn. Een vriendin van me doopte vandaag haar eerste blog-post. Met maar 1 doel: heel even zichzelf-zijn. Ze verwoordt het zo leuk: even de letters hun eigen weg laten gaan. Mijn lief liet zijn grootste talent los op "verdwaalde" Emma en haar slangendromen. Hij was zichzelf en Emma besefte dat ze met een gerust hart kon gaan slapen. En ik. Die met een rothumeur was opgestaan, gedragen door het geduld en begrip van mijn medebewoners, kan tevreden gaan slapen omdat ik mezelf mocht zijn - en ik er een vette 850 euro korting mee verdiende!

Geef 'm door!

Ik was totaal verrast en super blij met mijn allereerste AWARD! Niet voor De Pretmeloen... maar wel voor Zoete Zakjes !Dankjewel Rianne! Bij deze wil ik 'm heel graag doorgeven aan een paar bloggers wiens verhaaltjes, annecdotes of foto's mij dagelijks inspireren... of gewoon doen glimlachen!

De eerste 2 omdat het toch allemaal oh-zo herkenbaar is ;-) en de derde... omdat Johan en ik gaan trouwen deze zomer en ik alle tips, tricks... en prachtige foto's wil verzamelen om onze dag onvergetelijk te maken. Dames, PROFICIAT!

- Prutsen

- Meisjesmama

- Snippet and Ink

Geen idee.

...en dan gaat ze naar bed. Nog geen 2 minuten later staat ze terug beneden. Ze moet plassen. Alweer. Zodra ze haar bed inkruipt zegt Emma dat ze moet plassen. 1 keer, 2de keer, nog een keer. Ze kan haar tranen niet bedwingen en ik voel haar angstig. "Ik heb zenuwen.", zegt ze. Ik vraag haar hoe ze dat voelt. "In mijn hart.", is haar antwoord. Ik probeer haar gerust te stellen. Ze gaat opnieuw naar het toilet. Ondertussen is het 20u.30. Wat is er toch aan de hand? Dit duurt nu al meer dan een week. Ik heb verschillende dingen geprobeerd: praten, luisteren, samen tekenen wat ze voelt, naast haar zitten, mijn kamerjas in haar bed leggen... het blijft aanhouden. Iemand een idee?

Het eindresultaat.

Mama in de klas.

Het thema Moederdag werd de afgelopen dagen uitvoerig behandeld. Liedjes, tekeningen, dansjes, knutsel werkjes... allemaal zo fier en liefdevol gebracht. Het leukste aan de mama-week vind ik echter de opportuniteit om naar Stella's klas te komen. Mama's worden uitgenodigd om te vertellen over hun job... of hun hobby. Die kans sla ik niet af! Ik bak 36 mini-cupcakes en verwen de klas met een zak vol glitterende en kleurrijke decoratie. We maken samen glazuur, strooien met rode hartjes en blauwe voetjes. Onze vingers proeven van bloem, suiker, bloemsuiker en boter. De roomboter in de spuitzak heeft het meeste succes. De kinderen kijken geïnteresseerd en aarzelen niet om hun eigen zoete creaties te maken. Ik voel me als een vis in het water en geniet volop van hun gretige blikken en creatieve vingers. Dit was een superleuk Moederdag-kado!