Warm appel-moment.

Woensdag. -4,5 graden buiten. Kleine met snottebellen binnen.
Mijn pantoffels dragen me de keuken in... ik heb zin in iets lekkers, iets zoet... maar ook gezond.
Een appel in de oven? Zonder bruine suiker of bladerdeeg? Moet lukken...
Ik meng een handvol havermoutvlokken met een potje griekse yoghurt, een lepel ongezoete appelmoes en een flinke scheut speculaaskruiden. Dit mengsel op zich is al heerlijk, maar ik leg het op een dikke appelschijf en plaats het 30 minuten in de oven op 180 graden.
De finishing touch is spicy kaneelboter! Een grote soeplepel boter, een halve koffielepel kaneel en 2 draaien van de pepermolen. Goed mengen en even terug de ijskast in, zodat de boter hard wordt.
Wanneer de gevulde appelschijfjes uit de oven komen leg je een klontje spicy kaneelboter er bovenop.
Hier word je gegarandeerd helemaal warm van...

Recipe Redux 3.

Het eerste Recipe Redux van 2013, vraagt me om de nieuwste Food Trends voor 2013 onder de loep te nemen en een van de trends te verwerken in een kookpot-gerecht. Ik ontdek dat een van de trends me wel heel erg ligt... Het belooft nl. het jaar van de kindergerechten te worden! Klassieke recepten heruitgevonden naar kindermondjes. My cup of tea!
Deze variatie op een klassieke quiche lijkt me ideaal voor mijn 3e Recipe Redux!

Het is een raar fenomeen, te zien dat kinderen makkelijker individuele porties verorberen, dan te delen wat de pot schaft.  Dit geldt ook voor mijn veggie-potjes. Verdeel ik een roerei met groenten uit de pan, oogst ik weinig succes. Schotel ik echter dezelfde ingrediënten voor in een leuk potje... spreekt het meteen tot de verbeelding: “Mama, ik ga heel mijn potje leeg eten!”
Verwarm de oven op 180 graden. Breng een pan met water aan de kook en gaar er enkele stukken broccoli in. Rasp 2 wortelen. Klop 3 grote eieren los, met wat zout, peper en een scheutje volle melk. Roer de rauwe worteltjes bij de geklutste eieren. Leg 1 of 2 stronkjes broccoli in het midden van een (glazen) potje en giet er het ei-mengsel over. Plaats de potjes in het midden van de oven, gedurende 20 minuten (naargelang de grootte van je potje). Serveer met een bruine boterham of verse croissant... mmm!

De vetbol, again.

2 jaar geleden schreef ik een blog-postje over mijn dochters... en hun vetbol. Vandaag las ik het verhaal opnieuw, en het blijft zo actueel, dat ik het graag nog eens met jullie deel ;-)

Emma en Stella staan trots in de tuin. Boven hun hoofd hangt een vetbol, die Emma knutselde op school. Met één oog op de graanbal, kijken ze naar de grijze lucht en wachten. Er is weinig vleugel activiteit te bespeuren. Emma vindt het wachten saai en begrijpt niet waarom de vogels niet van haar heerlijke vetbol komen smullen. Ze wil de vogels op deze gure winterdagen zo graag helpen. De meisjes ijsberen over het gras en nodigen de merels, mussen, spreeuwen en zwaluwen uit om naar onze tuin af te zakken. Emma: "Kom vogeltjes. Hier is er eten." Stella: "Kom vogeltjes. Wij hebben lekker eten." Hun lokroep baat niet. Dan maar een toontje harder. En harder. Hun stem kleurt al gauw met frustratie. "Het zijn echte zaadjes hoor.", argumenteert Emma. Ze blijven met verhoogde klank alle troeven van de vetbol en de verscheurde boterhammen verdedigen. Tevergeefs. Teleurgesteld stappen ze de keuken binnen. Voorzichtig vertel ik hen dat als ze eventjes stil achter het raam blijven staan, de vogels dankbaar zullen komen smikkelen. Emma vindt er niks aan. "Wij zijn toch lieve mensen, mama? Waarom komen de vogels dan niet uit onze hand eten?"