Het verschil.

Stella is oprecht, duidelijk in haar gedachtegang. Ik hou daar zo van! Emma kan geniepig zijn. De wereld rond haar vinger draaien en aanhankelijk worden om iets te bekomen. Stella zegt wat ze denkt en gelooft in de eerlijkheid van de mensen. Emma heeft een uitgesproken stijl, maar houdt oog voor wat anderen van haar denken. Haar zus ontwikkelt een voorkeur voor vreemde eenvoud. Dan wil ze poseren voor de foto, in haar lievelingskleren... "En met dit kaartje, mama..."

Hartige brokken.

Het weer vraagt naar herfst-hapjes. Het deeg dat ik gebruik om muffins en cupcakes te maken, leent zich ook om hartige brokken te bakken. Ik versnij worteltjes, courgette en paprika en meng het in een hete pan met reepjes spek. In een deel van het deeg roer ik de uitgelekte groenten en spek. Die muffins worden afgewerkt met gemalen kaas. De overschot van het deeg wordt gezoet met frambozen, blauwe bessen of chocoladeschilfers ... als dessert ;-)

2 vierkante meter.

Begin dit jaar nam ik de meisjes iedere woensdag en donderdag naar het zwembad. Soms met wat tegenzin. Vanwege de lenigheid die we voor de dag moeten brengen in een veel te klein kleedhokje. Omdat het water er niet echt op lichaamstemperatuur is. Na het zwemmen de meisjes moe zijn en zich niet meer zelf kunnen aankleden. En omwille van de koude die ons doet schrikken wanneer we de laffe sporthal verlaten. Maar vaak vertrokken we ook met het uitzicht op een brevet en op simpelweg een beetje waterpret, met achteraf een deugddoend moment in de cafetaria... De vruchten van deze wekelijkse uitstap heb ik deze zomer kunnen plukken. Springen of onder water zwemmen. Met bril of zonder bandjes. Emma en Stella voelen zich als een vis in het water. Gisteren hebben we de goede gewoonte terug opgepikt. Even geen zwemles, maar een intens moment met ons 3. En ik sta weer even stil bij hoe snel de meisjes groot en zelfstandig worden. Want het is heerlijk om samen op 2 vierkante meter te staan. Na te praten over een spetterend half uurtje... zonder gezeur over druppelende haren of klamme voeten die zich niet in de broek geworsteld krijgen.

Eenvoud (ver)siert.

Omdat niet iedereen gek is op glazuur...

meer op Zoete Zakjes.

Slab-tut-fles.

Vandaag heb ik de 100-maal-gewassen-maar-die-wortelpuree-gaat-er-niet-meer-uit-slabbetjes weggegooit. Jawel, de meisjes morsen nog. Maar echt, een slabje dragen doen ze niet meer. Hun hoofdomtrek is te groot geworden. En de vele moe-gewassen-grauw-geworden-papflessen-waarvan-de-tut-kapot-geknabbeld-is zijn ook naar de bodem van de container gezonken. Een gevoel van "verlossing" en "melancholie", heerlijk. Opnieuw plaats in de keukenkast!

Ingeving.

Opgeruimd staat netjes. Ik moest dan maar eens met de rommel in mijn hoofd beginnen.

Over mij.

Het gaat om 24 uren. Waarvan ik er liefst 10 slaap. Een rekensom van 14 tijdseenheden waarin huishouden en zelfontplooiing ijveren om op de eerste rij te zitten. Een hete kop koffie of een onverwacht weerzien doen de schaal wankelen. Voelen dat je toe bent aan vooruitgang, met een grote sprong. Een klein hartje dat vasthoudt aan de veiligheid van het stilstaan, en kijken. Vanop afstand de kleuren zien. Verandering bedanken voor de moeite. Door de dag lopen. Ankerpunten verwelkomen. Het gaat om voorbij de uren gluren. De optelling van kans en uitdaging aanvaarden en de opportuniteit omhelzen. Niet makkelijk... ervaar ik.

Terug naar school.

Stella is zo flink! Hoewel ze nog wat moet wennen aan de nieuwe juf, het Paviljoen, en 's avonds "de rij"... wuift ze ons glimlachend uit op de speelplaats. Emma straalt in haar uniform. Zij krijgt heel wat nieuwe impulsen dezer dagen, maar absorbeert gretig.

Gisteravond mocht ik proeven van wat haar te wachten staat in het 1ste studiejaar. Leren lezen, met een klikklakboekje, leren rekenen met magneten en leren schrijven... sierlijk en vlot. Anderhalf uur heeft Juf Mieke mijn aandacht vastgehouden met allerhande schriftjes, werkboeken en AVI-bundels. Het wordt ongetwijfeld boeiend om te zien hoe Emma zich een weg zal banen naar haar eerste handgeschreven Nieuwjaarsbrief. Straks maken we al kennis met huiswerk. Een niet onbelangrijk deel van de schooldag, blijkt. Ook van mij vraagt het nieuwe schooljaar terug wat routine en structuur. Een duidelijke Pretkalender komt dus zeker van pas! Maar eerst die dikke bundel getitteld "welkom" doornemen...