Gelukkig Nieuwjaar.

De goede voornemens die ik vooropgesteld had voor 2008, liggen helemaal niet in lijn met wat ik heb verwezenlijkt dit jaar. In plaats van de gewoonlijke "kilootjes minder" waar ik naar streef, heb ik niet alleen De Pretmeloen leven ingeblazen, maar ook mijn persoonlijke situatie wat rust gegeven. Bedankt 2008! Benieuwd wat 2009 in petto heeft.

Steengoed.

De kerstvakantie vraagt om gezelligheid. Daarom nodigde ik wat vriendinnen met hun kids uit om bij Hilda te gaan schilderen. Hilda heeft een kleurrijk winkeltje in Lier. Met handbeschilderd servies, kinder-meubeltjes met mozaiek tot een eigenzinnige collectie zilverjuwelen...ik heb er m'n hart verloren. Het leek me daarom een uniek kader om de creativiteit van onze prinsessen en piraten te vereeuwigen op keramiek. Ieder op z'n eigen manier. Bij een kopje thee. Gezellig.

Sopjes op zondag.

Stella doet echt haar best om ons er tijdig attent op te maken dat ze moet plassen. Een grote boodschap op het potje is haar nog maar zelden gelukt. Vandaag was alweer een "off day". Daar stond ze dan, aarzelend. Ze voelde iets opkomen. Maar ze liep dartelend weg als we dichterbij kwamen. Tot ze het niet meer kon inhouden. Als een woelende muis probeerde ze zich uit haar kleren te verlossen. Tevergeefs... Tot 2 maal toe maakte ik een sopje op zondag.

Cathy.

Aanstaande vrijdag zal het de laatste keer zijn dat Stella naar de onthaalmoeder gaat. 5 januari start ze school. Naar mijn gevoel vloeien kinderen gemakkelijk van de ene "stap" naar de andere. Voor mezelf ligt het wat gevoeliger. Een nieuwe stap betekent iets vertrouwd achterlaten. Ik heb het lastig met verandering. Stella zal het ongetwijfeld beseffen. Maar op een andere manier dan ik. Zij ziet een eerste schooldag in't verschiet. Ik word er zowaar melancholisch van. Ik zie alweer een hoofdstuk afronden. Hoewel ik met vreugde de domiciliëring zal opzeggen, wordt daarmee ook een band "verbroken". 4 jaar, 3 locaties...ups en downs hebben we gedeeld. Verse groentepapjes, verhaaltjes voorlezen in de zetel, samen in de zandbak of met de step naar de speeltuin. In de draagzak naar de kinderboerderij, zoutdeeg maken, wekelijkse knutselwerkjes, een heen en weer boekje...tot sinds kort de onderbroek. Bedankt voor de goede zorgen Cathy.

Klassiekers.

Ik lees graag voor. De meisjes dicht tegen me aangekropen. Geborgen. Gezellig. Een moment dat ik elke avond koester. Vandaag kreeg ik 3 "antieke" boeken te pakken uit de Disney Collectie. Het boek mag dan al versleten zijn...het verhaal is nog steeds hetzelfde. Klassiekers. The Jungle Book, Sneeuwwitje, Pinoccio. Die laatste was als kind mijn favoriet.

Oud.

Ik heb het nooit willen zien. En toen ik het zag wilde ik het niet geloven. Maar ondertussen evolueerde ik naar aanvaarding. Ik ben 33 en als ik niet voldoende geslapen heb, staat het op mijn gezicht geschreven.

Op de planken vloer.

Ze is exact 2 jaar 6 maanden en 16 dagen. En ze draagt sinds gisteren een onderbroek. Wat ben ik fier op Stella. Uiteraard was er vanmorgen nog de plas op de planken vloer. We kampen nog met de gebeurlijke "ongelukjes"... maar het einde van een tijdperk is in zicht. Ze riep zo lief: "Mama, er is water hier." Mijn reactie was laat, maar ik sprong recht toen ik besefte dat wat Stella moeilijk kon ophouden, niet in een goed-absorberende-pamper zou terechtkomen. Ik tastte naar nattigheid, maar haar broek was droog... Ze hield echter vol, met enige fierheid, dat die plas wel degelijk van haar was. De warme straal was langs haar been gestroomd. Netjes tot in haar pantoffel. En dan ernaast. Ik ben zo fier op haar. 't Is nog wat wennen. Voor beiden. Maar ik voorspel dat 2009 een droog jaar wordt.

Een uitdaging.

Ik ben geen voorstander van veel televisie kijken, maar met de drukte van een job en een huishouden, is het soms verleidelijk om je kinderen aan Plop of Kaatje toe te vertrouwen. Het geeft je wat ruimte om zelf rustig te douchen, te ontbijten, boekentassen klaar te maken... wakker te worden. Voor ze aan tafel hun boterham opeten, mogen Emma en Stella TV kijken. Vandaag besliste ik echter dat klank en beeld uit zouden blijven. Het circus in de badkamer draaide weer op volle toeren, omdat Stella staartjes in haar haar wou - ze die even later gillend uittrok, Emma de Mega Mindy pop niet wilde teruggeven - of was het omgekeerd... Ze zijn beiden groot genoeg om zich, op een paar knoopsgaten na, zelf aan te kleden. Ze weten ook beter dan als twee dwazen achter elkaar te lopen op de gladde tegels. Het is een uitdaging, maar ik laat de TV uit. Ik leg uit dat ze enkel aangaat als ze zich gedragen 's morgens. Even schrikken de meisjes van mijn onverwachte beslissing. Sleepvoetend volgen ze me naar de keuken. Even is het stil aan tafel. Maar naar goede gewoonte opent Stella het gevecht. Ze wil haar boterham niet. Weet jij nog wat je vanmorgen at?

Woensdag, kuisdag.

Ik besliste gisterenavond al dat Emma vandaag niet naar school zou gaan. Zo kon ik iets langer in mijn bed blijven liggen. Koude voetjes kwamen me om 7u.30 wakkermaken. Omdat ons ochtendritueel nog steeds groeipijnen vertoont, zijn de meisjes even in de war wanneer ik zeg dat ze in hun pyjama naar beneden mogen gaan. "Is het dan geen school vandaag?", vraagt Emma. "Jawel..." zeg ik, "maar we blijven vandaag nog eens een dagje gezellig samen", antwoord ik. Een brede glimlach siert hun guitige gezicht. Ik zet koffie en mijn voet tikt een deuntje mee. Nostalgie. Eigenlijk word ik pas wakker na die eerste hete kop. Nadat we de kruimels van tafel geveegd hebben, vraagt Emma of we nog meer gaan kuisen, dus reik ik beiden een zeemvel aan. De living wordt onder handen genomen. Het is vertederend te zien hoe die vier handen te keer gaan. Merkwaardig...hoe ze die salontafel schoonvegen...op dezelfde manier als ik. Na zo'n 1,5 uur beloon ik de ons met appelsap en cake. Natuurlijk hebben de meisjes geen 1,5 uur gekuisd. Maar ze zijn uitzonderlijk braaf geweest. En hebben mij de hoekjes gewezen waar mijn dweil nog niet gepasseerd was.

Zoete zakjes.

Ik maak zoete zakjes. Voor doopsuiker. Voor de fun. Het ontspant me. Ik word er blij van. Nu nog gevuld met papieren zakdoeken. Straks misschien in mijn winkel.